مقام معظم رهبری

سخنان آیت الله خامنه ای در مورد دفاع مقدس و منزلت شهید


1. شهادت دُرّ گرانبهایی است که بعد از جنگ به هر کس نمی دهند.

2. امروز، به فضل همین شهادتها و به برکت خون شهدا ، ملت ما، ملت سربلند و آبرومندی است و ملتها آبرو و عزت را این گونه باید پیدا کنند.

3. شهادت بالاترین پاداش و مزد جهاد فی سبیل الله است.

4. همه کسانی که در جنگ تحمیلی هشت ساله، چه با حضور خود یا فرزندان و عزیزانشان، حضور و فعالیتی داشته اند مخصوصا خانواده شهیدان عزیز و جانبازان و اسیران گرامی، باید بدانند که در امتحانی بزرگ شرکت کرده و در آن سربلند بیرون آمده اند .

5. فرزندان شهدا بدانند که پدران آنان موجب شدند که اسلام، در چشم شیطانها و طاغوتهای عالم، ابهت پیدا کند.

6. ایستادگی در مقابل دشمنان مقتدر و مسلط، زورگوی ظالم و پرروی گستاخ، کار بسیار بزرگ و با عظمتی است. این همان کاری است که مردم ما کردند و عظمت ملت ما به خاطر همین شهادت جوانان شما و شجاعت فرزندانتان بود.

7. شهید جانش را فروخته و در مقابل آن، بهشت و رضای الهی را گرفته است که بالاترین دستاوردهاست. به شهادت در راه خدا ، از این منظر نگاه کنیم. شهادت ، مرگ انسانهای زیرک و هوشیار است که نمی گذارند این جان ، مفت از دستشان برود و در مقابل ، چیزی عایدشان نشود.

8. شهدا ، علاوه بر مقامات رفیع معنوی، که زبانها و قلمها از توصیف آن و چشم و دلها از مشاهده آن ناتوانند ، مشعلدار پیروزی و استقلال ملتند و حق بزرگ آنان بر گردن ملت ، بسی عظیم است.

9. پرچم عروج انسان به بام معنویت که امروز در گوشه و کنار دنیا برافراشته می شود ، در حقیقت پرچم امام ما و شهیدان اوست. آنها زنده اند و روز به روز زنده تر خواهند شد.

10. من اکنون به پدران و مادران، همسران و فرزندان ، خواهران و برادران و دیگر کسان شهدای عزیز و جانبازان و اسراء و مفقودین درود می فرستم و اعلام می کنم که آنان در رتبه و شان معنوی ، بلافاصله پشت سر عزیزان فداکار خویشند.

11. هر چه داریم، به برکت جانفشانیها و فداکاری هاست، به برکت روحیه شهادت طلبانه است.

12. اساسا جهاد واقعی و شهادت در راه خدا، جز با مقدمه ای از اخلاصها و توجه ها و جز با حرکت به سمت "انقطاع الی الله" حاصل نمی شود.

13. اگر مجاهدت فداکارانه جوانان این مرز و بوم که به این شهادت ها منتهی شده است نمی بود، همه روزهای این ملت، در زیر چتر سیاه ظلم و تجاوز و دخالت دشمنان اسلام و ایران، به شبهای تار بدل می گشت.